Historia 1 października 1951 r. na Politechnice Warszawskiej utworzono Wydział Łączności, który został wydzielony z Wydziału Elektrycznego. Składał się z dwóch oddziałów: Telekomunikacji oraz Elektroniki Medycznej, kształcąc 800 studentów na 8 specjalnościach: akustyka i elektroakustyka, automatyka i telemechanika, elektronika, radiologia i elektronika medyczna, radiotechnika, technologia sprzętu telekomunikacyjnego, technika łączeniowa, teletransmisja przewodowa. Jednolite studia magisterskie na Wydziale Łączności trwały 5,5 roku.
W 1964 r. ukończono budowę Gmachu Łączności (obecnie Gmach Elektroniki, noszący imię Janusza Groszkowskiego), znajdującego się przy ul. Nowowiejskiej, naprzeciwko Gmachu Głównego Politechniki Warszawskiej. Wydział został przeniesiony do nowego budynku, gdzie funkcjonuje do dziś.
1 września 1966 r. nastąpiła zmiana nazwy wydziału na Wydział Elektroniki, skrócono czas trwania studiów magisterskich do 5 lat i zmieniono programy i kierunki studiów oraz specjalności. W roku 1967 liczba studentów wydziału przekroczyła 2500. W 1970 r.