W latach 1907–1916 Dania wydawała także odrębne znaczki bożonarodzeniowe dla swoich posiadłości zamorskich na Antylach (Duńskie Indie Zachodnie). Podobne znaczki wydawano w latach 1909–1913 dla duńskiej mniejszości w Szlezwiku Północnym, a w latach 1949–1953 także dla Duńczyków mieszkających w Szlezwiku Południowym. Motywem pierwszego duńskiego znaczka bożonarodzeniowego z 1904 był portret królowej Ludwiki, która aktywnie wspierała wszelkie poczynania filantropijne. W latach 1904–1955 znaczek kosztował 2 øre, w 1967 – 10 øre, w 1981 – 40 øre, a w 1998 – 80 øre. Motywy znaczków najczęściej nawiązują do duńskich tradycji bożonarodzeniowych, aczkolwiek czasami widniały na znaczkach portrety członków duńskiej rodziny królewskiej, w 1927 wizerunek autora pomysłu znaczka, Einara Holbølla, a w 1945, z okazji wyzwolenia spod okupacji niemieckiej, widok ośnieżonych świerków z powiewającą nad nimi flagą Danii. Szczególną popularnością cieszył się znaczek z wizerunkiem dwuletniej księżniczki Małgorzaty, późniejszej królowej Danii, wydany w 1942, kiedy Dania znajdowała się pod okupacją niemiecką. Znaczek ten został natychmiast wyprzedany. Obecnie dochód ze sprzedaży znaczków jest przeznaczony na utrzymanie ośrodków, w których otacza się opieką dzieci wymagające pomocy, a także zapewnia im wsparcie w walce z różnorakimi schorzeniami, np.