Po odmowie występów w Niemczech został wcielony do batalionu roboczego, skąd uciekł do Austrii.
Po zakończeniu II wojny światowej otrzymał status bezpaństwowca. Zaczął koncertować w wielu krajach Europy zachodniej. Był uczniem Artura Benedettiego Michelangela. W 1950 roku zdobył V nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ferruccio Busoniego w Bolzano. W roku 1951 zdobył III nagrodę w Międzynarodowym Konkursie im. Marguerite Long i Jacques’a Thibaud w Paryżu, a w roku 1952 zdobył III nagrodę w Viotti International Music Competition w Vercelli oraz II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ferruccio Busoniego w Bolzano. W 1956 roku uzyskał obywatelstwo wenezuelskie i poślubił Marię Ksawerę hr. Grocholską h. Syrokomla (ur. 1924). Został ojcem syna Ksawerego (ur. 1961) i córki Yolanty Arabelli Marii (ur. 1962).
8 października 1965 miał amerykański debiut w Carnegie Hall w Nowym Jorku. Zamieszkał w Stanach Zjednoczonych i w roku 1968 rozpoczął prace pedagogiczną na Uniwersytecie Orala Robertsa w Tulsa. Rodzina dołączyła z Francji w 1969 roku. W 1982 roku osiedlił się w Waszyngtonie.