Przez trzy lata (1916-1919) wykładał także mechanikę cieplną i zasady budowy parowozów w Technicznej Szkole Kolejowej w Warszawie. W 1919 Urząd Miar miasta stołecznego Warszawy przekształcono w Główny Urząd Miar, którego dyrektorem Rauszer pozostał aż do 1940 roku. Zorganizował w Głównym Urzędzie Miar laboratoria badawcze, warsztaty mechaniki precyzyjnej oraz bibliotekę metrologiczną, przygotował do pracy zawodowej wielu metrologów. Przyczynił się do przystąpienia Polski do Międzynarodowej Konwencji Metrologicznej (1925). Brał udział w Centralnych Konferencjach Miar (1927, 1933, 1948).30 czerwca 1936 otrzymał doktorat honoris causa Politechniki Lwowskiej.

Podczas okupacji niemieckiej pełnił funkcję kierownika byłego GUM-u w Generalnym Gubernatorstwie (Eichverwaltung im GG) w Warszawie, gdzie starał się chronić personel polski przed restrykcjami okupanta, a także dopomagać w pracach konspiracyjnych. Na stanowisko dyrektora Głównego Urzędu Miar powrócił po II wojnie światowej i pełnił tę funkcję do 1949. W latach 1949-1951 był p.o. kierownika Zakładu Słownictwa Technicznego w Polskim Komitecie Normalizacyjnym w Warszawie.