thumb|200px|Linia frontu podczas operacji kazańskiej Ludowej Armii Komucza w sierpniu 1918 roku|alt= thumb|150px|Władimir Kappel – pierwszy dowódca Ludowej Armii Komucza Ludowa Armia Komucza (ros. Народная армия КОМУЧа) – antybolszewickie siły zbrojne Komitetu Członków Zgromadzenia Ustawodawczego (tzw. „Komucza”), czynnie zaangażowane podczas wojny domowej w Rosji w walki zbrojne na Powołżu toczone od czerwca do września 1918.
Historia W maju 1918 r. doszło do buntu Legionu Czechosłowackiego na Kolei Transsyberyjskiej. 8 czerwca 1918, Korpus Czechosłowacki zdobył miasto Samara.
11 czerwca, oddziały Władimira Kappela zdobyły Syzrań, a następnie Stawropol nad Wołgą, Bugurusłan i Buzułuk. 21 lipca oddział rosyjsko-czechosłowacki pod dowództwem Kappela, po 150 kilometrowym marszu zdobył Symbirsk. Po tym zwycięstwie Kappel awansował na pułkownika. Dzień później – 22 lipca oddziały Kappela, już oficjalnie stały się siłami zbrojnymi Komucza. W ich skład wchodziły 2 pułki piechoty i kilka baterii artylerii (łącznie ok. 3000 żołnierzy). Następnie Kappel spotkał się z władzami Komucza, które dały rozkaz zdobycia Saratowa, lecz Kappel odmówił, gdyż stwierdził, że Kazań będzie ważniejszym obiektem taktycznym.