Klimanow miał naturalną wagę średnią (do 75 kg), ale w tym czasie w ZSRR występowało wielu wybitnych pięściarzy w tej kategorii (Juozas Juocevičius, Wiaczesław Lemieszew, Rufat Riskijew), dlatego w imprezach międzynarodowych walczył przeważnie w innych wagach. Był mistrzem ZSRR w wadze średniej w 1973 oraz w wadze półciężkiej w 1978, wicemistrzem w wadze średniej w 1974 i 1977, a także brązowym medalistą w wadze lekkośredniej w 1971 i w średniej w 1975.
Stoczył 403 walki (wygrał 385), w tym 35 z bokserami zagranicznymi (wygrał 30). Po zakończeniu kariery zawodniczej w 1982 pracował jako trener bokserski, głównie w Kijowie. Prowadził olimpijską reprezentację Jugosławii w 1993, a także narodową drużynę Ukrainy. Trenował również bokserów zawodowych (w tym Wołodymyra Wirczisa). Zmarł nagle w drodze na trening.
Został pochowany na Cmentarzu Sowśke w Kijowie.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Sowśke w Kijowie Kategoria:Radzieccy bokserzy Kategoria:Radzieccy olimpijczycy (Montreal 1976) Kategoria:Ukraińscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zasłużeni Mistrzowie Sportu ZSRR Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie