Ostatecznie w styczniu 1944 roku prezydent Roosevelt powołał War Refugee Board, która pomogła uratować 200 tysięcy Żydów.
Grupa była skonfliktowana z elitą amerykańskich Żydów, którzy zwalczali ją twierdząc, że ich działania doprowadzą do eskalacji antysemityzmu. Niechęć organizacji okazywały po wojnie także władze powstałego w maju 1948 roku Izraela. Już w czerwcu Grupa Bergsona wysłała do Izraela statek przewożący broń dla bojówki Irgun, pomimo iż ta organizacja w umowie z tym krajem zobowiązała się zrezygnować z własnych sił paramilitarnych. Inicjatywa zakończyła się starciem zbrojnym, po tym jak premier Izraela Dawid Ben Gurion nakazał wojsku ostrzelać statek. W potyczce zginęło szesnastu członków Irgunu i trzech żołnierzy.
Dwaj przedstawiciele Grupy, Szemu’el Merlin i Hillel Kook, zasiadali w Knesecie pierwszej kadencji, popadli tam jednak w ideologiczny konflikt z własnym środowiskiem politycznym, wywodzącą się z Irgunu partią Herut, a także z ugrupowaniami lewicowymi.
Konflikty z establishmentem izraelskim spowodowały pomijanie ugrupowania w historii Izraela i Holocaustu, a organizację zaczęto przypominać po upływie kilkudziesięciu lat. Pierwszą publikacją poświęconą ugrupowaniu było „The Abandonment of the Jews: America and the Holocaust 1941–1945” Davida S. Wymana.
Bibliografia
Kategoria:Organizacje żydowskie Kategoria:Pomoc Żydom podczas Zagłady