Rodzina Janowskich Istniało ponad dwadzieścia rodzin szlacheckich tego nazwiska, z czego kilka na Pomorzu i Kaszubach. Herbu własnego z lwem używali Janowscy z ziemi puckiej i mirachowskiej. Wskazówki, że Janowscy z Kaszub mogą także używać herbu z lwem dostarcza wzmianka z 18 lutego 1615, która mówi, że Stephanus Janowski (Prawdzic) wstawił się za uwięzionymi w Gdańsku Radzickim, Rogowskim i Czermtwskim (Czerniewskim?). Kolejnym członkiem rodziny mógł być Stanisław Janowski w Nieżywięciu, wzmiankowany w 1628. Od połowy XVII wieku rodzina notowana w powiecie mirachowskim. Przedstawicielami na tym terenie byli: Kazimierz Janowski (zm. 1689), wójt dóbr klasztornych Kartuzów w 1670-89, dzierżawca w Sławkach, właściciel działu w Puzdrowie (od 1684), jego synowie: Michał Kazimierz (zm. 1724), dziedzic we wsiach: Sławki, Somonino, wójt klasztorny kartuski, starosta biskupi w Chełmie Gdańskim, Tomasz (zm. po 1725), dzierżawca wsi Wielgie, Karol Ignacy (zm. 1733), proboszcz lignowski w 1716-33, dziekan gniewski od 1720. Syn Michała Kazimierza, Antoni Franciszek (zm. 1762), właściciel w Kłaninie, jego synowie: Jan Krzysztof (zm. 1802), Karol Michał (zm. 1788). Ostatnim Janowskim w Kłaninie był Ignacy Ksawery Jan (zm. 1817), syn Karola, bratanek Jana.