Cerkiew Świętego ŁazarzaPolski egzonim wprowadzony na 108. posiedzeniu KSNG. (także kościół św. ŁazarzaZ racji wzniesienia w czasach wczesnochrześcijańskich, przed rozłamem w Kościele., gr. Ιερός Ναός Αγίου Λαζάρου) – prawosławna świątynia w Larnace, wzniesiona w IX w. i odnowiona w XVII w.

Według tradycji Cypryjskiego Kościoła Prawosławnego, budynek wznosi się na miejscu grobu Łazarza, człowieka wskrzeszonego przez Chrystusa, który następnie trafił na Cypr i przez wiele lat był biskupem Kition (dawna nazwa Larnaki)W. Mroczyński, Cypr, Sorus, Poznań 1997, , ss.62–63. Źródła pisane nie informują, kiedy na miejscu tym powstała pierwsza świątynia chrześcijańska. Istniejący współcześnie budynek został ufundowany przez cesarza Bizancjum Leona VI w IX w. lub na początku X stulecia.

Jest możliwe, że po objęciu władzy na Cyprze przez francuską dynastię Lusignan obiekt został przekazany Kościołowi katolickiemu i służył mnichom obrządku łacińskiego lub ormiańskiego (co mniej prawdopodobne). Budynek został również przebudowany – dostawiono elementy w stylu gotyckim, w tym sklepienia krzyżowe, gargulce i południowy portyk, który stał się głównym wejściem do obiektu, przejmując funkcję wcześniejszej, bizantyjskiej bramy wiodącej od zachodu.