Florentyn Asensio Barroso jako kaznodzieja z mocą w jasny i prosty sposób przekazywał swoją pobożność i kult, którym darzył Serce Jezusa i Eucharystię. Realizując apostolat był spowiednikiem w seminarium, wspólnotach zakonnych i kapelanem Stowarzyszenia Pracownic Katolickich. Mimo destrukcyjnych działań podejmowanych przez władze republikańskie zreformował podległą mu kurię i umocnił na terenie diecezji działalność Stowarzyszenia Nauki Chrześcijańskiej, a wiernych wzywał do jedności (BT 1 Kor 12,27).
Został aresztowany 20 lipca 1936 w czasie krwawych prześladowań Kościoła katolickiego okresu wojny domowej w Hiszpanii i 1 sierpnia 1936 przeniesiono go do pojedynczej celi. Był przesłuchiwany i torturowany. 8 sierpnia trybunał ludowy wydał wyrok śmierci. Następnego dnia wywieziono go wraz z innymi więźniami ciężarówką na cmentarz gdzie zostali rozstrzelani, a następnie ciała wrzucono do masowego grobu.
Florentyn Barosso został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 4 maja 1997 roku razem z Zefirynem Giménezem Malla, Kajetanem Catanoso, Henrykiem Rebuschini i Marią Guyart-Martin na Placu Świętego Piotra.
Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim w dies natalis (9 sierpnia).