Stosunki sił Rosja była zaangażowana w wojnach z Napoleonem, więc Persowie posiadali niezwykłą przewagę liczebną (około 55:12). Rosjanie jedyną nadzieję kładli w nowoczesnej broni oraz w wyszkoleniu. Przed wojną Persowie dokonywali szybkich modernizacji armii za pośrednictwem ekspertów francuskich. W czasie wojny uzyskali też wsparcie od ekspertów brytyjskich. Nie wpłynęło to jednak znacząco na efekt wojny.
Przebieg wojny Wojna zaczęła się od ataku Persów na Eczmiadzyn, który to atak został odparty przez Rosjan. Pierwszy atak obrońców też skończył się niepowodzeniem, lecz kolejny już całkowicie odparł Persów. Nowy Szach Abbas Mirza dokonał ostatniego poboru żołnierzy i ogłosił Dżihad przeciwko Rosji. Przewaga technologiczna oraz taktyczna Rosjan okazała się zbyt wielka i w dwóch bitwach (pod Lankaran oraz Aslanduz) rozbili armię perską. W Gulistanie Persja uznała, że większość spornych ziem przypadnie Rosji.
Zobacz też Wojna rosyjsko-perska (1826–1828)
Bibliografia N. Dubrovin. История войны и владычества русских на Кавказе
1804