Po zakończeniu wojny wierni utracili dotychczasowe miejsce prowadzenia nabożeństw przy ul. Orlej. Usiłowano nawiązać ponownie kontakty z Kościołem Chrześcijan Baptystów, jednak nie był on zainteresowany otoczeniem opieką duszpasterską sosnowieckich wiernych. W czerwcu 1946 zdecydowano o przystąpieniu do Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych. Stanowisko prezbitera zboru objął Konstanty Sacewicz. Od 15 listopada 1945 nabożeństwa były prowadzone w zakrystii kościoła ewangelicko-augsburskiego, następnie przeniesiono je do głównej nawy kościoła.
W 1947 powstała placówka misyjna w Dąbrowie Górniczej, a jej oficjalną datą otwarcia ogłoszono 26 grudnia 1947. Została przekształcona w samodzielny zbór w 1953. Dzięki zborowi w Sosnowcu zostały utworzone kolejne zbory w Katowicach i Rybniku oraz stacje misyjne w Jaworznie, Mysłowicach i Łaziskach Górnych.
Na skutek aresztowania 199 ewangelikalnych duchownych w 1950, w nocy 19 na 20 września tego roku uwięziony został Konstanty Sacewicz. Opiekę nad zborem przejęła jego żona, Ksenia. Pastor został wypuszczony z aresztu po 6 miesiącach.