Przebywał w różnych obozach jenieckich. Pod koniec listopada 1942 wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). Pod koniec 1942 skierowano go do 1 Wschodniego Pułku Zapasowego „Środek” w Bobrujsku. Do końca lipca 1943 służył jako adiutant dowódcy pułku, a następnie do 31 sierpnia tego roku dowodził jedną z kompanii. Po rozformowaniu pułku przeszedł do jednego z Ostbatalionów, w składzie którego wysłano go w październiku tego roku do okupowanej Francji, a następnie Belgii. Od pocz. stycznia 1944 r. batalion stacjonował w Holandii. Pod koniec sierpnia tego roku P. N. Kuczinski został przeniesiony do rezerwy oficerskiej, przebywającej w rejonie Szczecina. Po włączeniu rezerwy do 308 Ostbatalionu w jego ramach przemaszerował do Münsingen, gdzie oddział rozformowano, a jego żołnierze weszli w skład nowo formowanej 1 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych KONR. Piotr N. Kuczinski w stopniu kapitana objął funkcję adiutanta dowódcy jednego z batalionów 3 Pułku Piechoty. W poł. kwietnia 1945 uczestniczył w ataku 1 DP na sowiecki przyczółek nad Odrą, zaś na pocz. maja w walkach z Niemcami podczas powstania w Pradze. 12 maja tego roku poddał się Sowietom. Pomógł im ująć gen. Andrieja A. Własowa, w zamian na co w poł. czerwca został nagrodzony Orderem Wojny Ojczyźnianej 1 klasy.