W czasie Sejmu Czteroletniego był przeciwnikiem stronnictwa patriotycznego. W czasie Targowicy konsyliarz i brygadier, uczestnik poselstwa do Petersburga, a po powrocie zeń wyznaczony na posła rezydującego w Wiedniu. Po upadku Polski (III rozbiór) często odwiedzał Wiedeń jako tajny radca i podkomorzy cesarstwa austriackiego. Odznaczony Orderem Św. Szczepana.
Posiadłości W 1819 roku Wojciech Mier zakupił na licytacji Leżajsk i 28 wsi. W swoich dobrach wspierał kolonizację osadników niemieckich. W 1817 roku zakupił Tryńczę.. W 1831 roku dobra leżajskie sprzedał Alfredowi Potockiemu, a po jego śmierci dobra trynieckie objęła jego żona Karolina Mier (zmarła 31 sierpnia 1833 roku).
Twórczość Utrzymywał dość bliskie kontakty literackie z: S. Trembeckim, Potockimi, A. K. Czartoryskim, J. Szymanowskim i K. Ustrzyckim. Był autorem pism politycznych, m.in. w obronie Kajetana Sołtyka (1782); reprezentował antykrólewską opozycję magnacką, występował przeciwko Konstytucji 3 Maja. Miał być autorem pryncypalnym targowickiej „Gazety Narodowej”. W roku 1829 wystawiono w Warszawie Andromachę Racine’a, a Mier figurował jako tłumacz, chociaż w rzeczywistości przełożył tylko 2 akty (pozostałe przełożyli: Stanisław Trembecki i Tomasz Kajetan Węgierski).