W latach 1988–1990 był zawodnikiem Stade Poitevin Poitiers, następnie wrócił do kraju gdzie w sezonie 1989/90 grając w klubie AZS Olsztyn zdobył w rozgrywkach krajowych III miejsce. Po zakończeniu rozgrywek w roku 1990 został zawodnikiem hiszpańskiego klubu „Constructora Atlantica de Gran Canaria”. Z tym klubem zdobył tytuł mistrza Hiszpanii oraz Puchar Króla Hiszpanii (1991). W latach 1991–1993 grał w szwajcarskim klubie Chênois Genève VB zdobywając dwukrotnie puchar tego kraju. W roku 1993 powrócił do kraju.
W reprezentacji Polski rozegrał 278 spotkań w latach 1978–1985. Trzykrotny srebrny medalista mistrzostw Europy z Paryża w roku 1979, Sofii w roku 1981, Berlina w roku 1983, Uczestnik mistrzostw świata w roku 1978 w Rzymie gdzie Polska zajęła 8. miejsce oraz w roku 1982 w Buenos Aires podczas których Polska zajęła 6. miejsce. Uczestnik Pucharu Świata w 1981 rozgrywanego w Tokio, podczas którego polska drużyna zajęła 4. miejsce.
Na igrzyskach olimpijskich w 1980 roku był członkiem drużyny, która zajęła 4. miejsce.
Po zakończeniu kariery sportowej podjął pracę geodety (inż.