p.n.e.) celami wyprawy wojennej Dajan-Aszura stały się Musasir, Urartu, Parsua i Namri, a Hubuszkia, Gilzanu i Manna zmuszone zostały do zapłacenia trybutu.

Wskazanie w rocznikach Salmanasara III na Dajan-Aszura jako na prowadzącego armię na wyprawy wojenne jest czymś niezwykłym, gdyż zazwyczaj asyryjskie inskrypcje królewskie redagowano w ten sposób, aby zasugerować, że to sam król dowodził armią asyryjską w boju. Przypisanie tej roli Dajan-Aszurowi zdaje się wskazywać, iż na dworze podeszłego już wiekiem Salmanasara III zajmować on musiał bardzo ważną pozycję. Niektórzy uczeni sugerują nawet, iż to właśnie ta wysoka pozycja Dajan-Aszura stała się jednym z powodów wybuchu wielkiej rebelii księcia Aszur-da’’in-apla przeciw swemu ojcu Salmanasarowi III.

Przypisy

Bibliografia Brinkman J.A., Daiān-Aššur, w: Radner K. (red.), The Prosopography of the Neo-Assyrian Empire, t. 1/II (B-G), 1999, s. 368.

Kategoria:Asyryjscy dostojnicy