zaśpiewała partię Abigail. Opera odniosła tym razem olbrzymi sukces, a Va, pensiero (chór) stał się nieformalnym hymnem zjednoczenia Włoch.
W 1847 roku, podczas swojej podróży do Wielkiej Brytanii, Verdi odwiedził także Paryż i odnowił swoje kontakty ze śpiewaczką. Na jego prośbę zrezygnowała ona z dalszej kariery (1849), by związać się z kompozytorem na stałe. Giuseppina miała wówczas za sobą dwa związki, z Merellim i tenorem Napoleonem Morianim, i była matką dwojga dzieci. Verdi i Giuseppina małżeństwo zawarli 19 sierpnia 1859 w Collonges-sous-Salève pod Genewą. Ślubu udzielił im proboszcz Nôtre Dame z Genewy, ks. Gaspard Marmillot. Ich związek początkowo spotkał się z niezrozumieniem drobnomieszczańskich mieszkańców Busseto, skąd pochodził Verdi, ale okazał się silny i trwały – przetrwał prawie pół wieku. Kompozytor zwracał się do żony pieszczotliwym zdrobnieniem Peppina.
26 lutego 1901 odbyło się w Mediolanie uroczyste przeniesienie ciał Giuseppiny i Giuseppe Verdiego z cmentarza, na którym wcześniej spoczęli, do grobowca przygotowanego w kaplicy Casa di Riposo per Musicisti – domu spokojnej starości dla muzyków, ufundowanego przez kompozytora.