W 2008 roku został pierwszym kapitanem drużyny międzynarodowej, który zdołał pokonać All Blacks w Nowej Zelandii od czasów Martina Johnsona w 2003 roku.
Młodość Dorastając, Matfield uprawiał zarówno rugby, jak i krykiet; w drugim z wymienionych sportów reprezentował nawet Far North Schools. Gdy kontuzja uniemożliwiła mu uprawianie krykieta, zdecydował się mimo tego kontynuować trenowanie rugby. W rezultacie został wybrany do juniorskiego składu Far Norths na doroczny turniej Craven Week. Następnie występował na pozycji wspieracza młyna dla Pietersburg High School. Z drużyną tą dwa razy z rzędu dostał się do turnieju Craven Week w swojej kategorii wiekowej, po czym został wybrany do seniorskiego składu Far North, gdy był w ostatniej klasie szkoły.
Kariera juniorska Po ukończeniu szkoły Matfield rozpoczął studia na uniwersytecie w Pretorii, gdzie dostał się do uniwersyteckiego składu do lat 21. Po niedługim czasie został zauważony i dostał propozycję dołączenia do juniorskiej drużyny Blue Bulls.
W 1997 Matfield został powołany do drużyny narodowej do lat 21, której kapitanem był wówczas Bobby Skinstad. Powołanie otrzymał również rok później.