W 1429–1430 Ulric de Torrenté prowadził śledztwo przeciwko waldensom we Fryburgu w diecezji lozańskiej. W jego wyniku trzech członków tej sekty przekazał władzom świeckim w celu spalenia ich na stosie. Następnie w latach 30. XV wieku prawdopodobnie przebywał na którymś z uniwersytetów, gdyż najpóźniej od 1438 nosił tytuł profesora teologii. W latach 1438–1439 ponownie przewodniczył kilku procesom o czary, skazując na stos Pierre’a de la Prélaza (Lozanna, 1438) oraz Jaquete dou Plain i Enchimandusa le Masselera (Neuchatel, 1439).
W 1438 Torrenté sprawował także funkcję lektora w konwencie w Lozannie, a od 1439 aż do śmierci był ponownie przeorem tego konwentu. Od 1442 był też wikariuszem generalnym Feliksa V, antypapieża wybranego przez Sobór w Bazylei. Zmarł między 19 grudnia 1444 a 21 listopada 1445.
Ulric de Torrenté jest uważany za prawdopodobnego autora anonimowego traktatu teologicznego Errores Gazariorum (ok. 1440), który jest jednym z najstarszych dzieł uznających koncepcję realności zbrodni czarów i lotów na sabat. Alternatywna hipoteza wskazuje na franciszkańskiego inkwizytora Ponce Feugeyrona.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy inkwizytorzy Kategoria:Francuscy dominikanie Kategoria:Zmarli w 1445