Trofim Fiodorowicz Łomakin (ros. Трофим Фёдорович Ломакин; ur. 2 sierpnia 1924 w Baranczy, zm. 13 czerwca 1973 w Moskwie) – radziecki sztangista, dwukrotny medalista olimpijski i czterokrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera Łomakin zaczął podnosić ciężary w wieku 18 lat, podczas służby w Armii Czerwonej na dalekim wschodzie. W 1949 roku przeprowadził się do Leningradu, a trzy lata później mistrzostwo kraju w wadze półciężkiej (do 90 kg). W 1952 roku wystartował także na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach, gdzie zwyciężył w wadze lekkociężkiej (do 82,5 kg), ustanawiając jednocześnie nowy rekord olimpijski wynikiem 417,5 kg. Pokonał tam Stanleya Stanczyka z USA i swego rodaka, Arkadija Worobjowa. Następnie zdobywał srebrne medale na mistrzostwach świata w Sztokholmie w 1953 roku i rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Wiedniu, przegrywając odpowiednio z Worobjowem i Tommym Kono z USA.