Aresztowany jako uczestnik II Kongresu PPS-Lewicy w lutym 1931, wielokrotnie więziony za działalność komunistyczną. Od 1933 działał równolegle w Warszawie jako członek KO Warszawa–Lewa Podmiejska. Później oddelegowany przez KPP do Rzeszowa.

Po agresji niemieckiej na Polskę we wrześniu 1939 przedostał się na ziemie wcielone do ZSRR, był deputowanym do Rady Miejskiej w Białymstoku. Po napaści III Rzeszy na ZSRR w czerwcu 1941 schwytany przez Niemców i osadzony w , skąd uciekł i w marcu 1942 wstąpił do oddziałów partyzantki sowieckiej, walcząc w oddziałach „Mstitiel” i „Narodnyje Mstitieli” w okręgu mińskim. Brał udział w wielu akcjach bojowych – kolejowych i drogowych, oraz w walkach z niemieckimi oddziałami karnymi. Członek Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików). Od 1943 partyzant oddziału im. Leninowskiego Komsomołu, następnie , dowódca (w stopniu majora) oddziału specjalnego do likwidacji niemieckich dygnitarzy i konfidentów. Działacz Związku Patriotów Polskich.

Zginął przypadkowo zastrzelony prawdopodobnie przez patrol VII batalionu 77 pp Armii Krajowej. Niektóre źródła datują jego śmierć na kwiecień 1944, inne podają 3 lub 6 czerwca 1944.