Irak al-Manszija (arab. عراق المنشية) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Gazy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 1 marca 1949.
Położenie Irak al-Manszija leżała na pograniczu wzgórz Szefeli z nadmorską równiną. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 17 901 ha. We wsi mieszkało wówczas 2 220 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 13 838 Żydzi 3 468 publiczne 595 Razem 17 901
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary) uprawy nawadniane 53 0 uprawy zbóż 13 463 3 433 nieużytki 748 0 zabudowane 169 35
Historia W 1596 Irak al-Manszija była małą wsią z populacją liczącą 61 mieszkańców, którzy płacili podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, oraz hodowli kóz i pszczół.
W okresie panowania Brytyjczyków Irak Suwajdan rozwijała się jako duża wieś. Były tutaj dwa meczety. W 1934 otworzono szkołę podstawową dla chłopców, w której w 1945 uczyło się 201 uczniów. W 1942 odsprzedano część ziemi żydowskiej organizacji syjonistycznej. W ten sposób powstał sąsiedni kibuc Gat.