Zdobyte wykształcenie pozwoliło mu podjąć w 1931 pracę kierownika biura finansowo-personalnego w pruszkowskiej elektrowni. Zatrudnienie w elektrowni zwalniało z obowiązku mobilizacji we wrześniu 1939. Od lipca 1940 Konrad Kurc był jednym z członków Rady Głównej Opiekuńczej w Pruszkowie. W 1941 przystąpił do tworzonego na terenie elektrowni plutonu Wojskowej Służby Ochrony Powstania, będącego częścią kompanii WSOP „Nenufar”. Gdy w Warszawie wybuchło powstanie pluton opanował elektrownię, niestety nie otrzymawszy pomocy z zewnątrz walczący poddali się. Niemcy przeprowadzili śledztwo podczas którego wytypowali pięciu mężczyzn podejrzanych o przywództwo w niepodległościowym zrywie. Jeden z hitlerowców wskazał Konrada Kurca jako aktywnie uczestniczącego w walkach. Po przeprowadzonym brutalnym przesłuchaniu w dniu 3 sierpnia 1944 Konrad Kurc został rozstrzelany na rampie kolejowej w Pruszkowie. W dowód uznania, za męstwo i wytrwałość (podczas śledztwa Konrad Kurc nikogo nie zdradził) pośmiertnie odznaczono go Krzyżem WalecznychM.P. z 1947 r. nr 23, poz. 72 Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 8 listopada 1946 r. „za zasługi przy zabezpieczeniu, odbudowie i organizacji przemysłu energetycznego w okręgu warszawskim”. i Krzyżem Powstańczym.
Przypisy