Po usunięciu Turków zrujnowany zamek dostał się w ręce austriackiego komendanta Ferenca Buchingena jako wyraz uznania dla jego zasług wojskowych. Buchingen sprzedał zamek László Petrovayowi, a wdowa po nim Julianna Petrovay (z domu Daróczy) sprzedała zamek Györgyowi Szárazowi, swemu przyszłemu szwagrowi. György Száraz, podniesiony do rangi barona prezes sądu, zagospodarował Tétény a w 1716 rozpoczął przebudowę zamku i wzmocnienie jego murów.
Po śmierci Györgya Száraza (1733), jego zięć József Rudnyánszky – siostrzeniec wpływowego Antala Grassalkovicha, mecenasa sztuki, kontynuował prace budowlane ale według nowego projektu przebudowując zamek na arystokratyczną barokową rezydencję. Nie wiadomo, kto był autorem projektu nowej budowli ale istnieją podobieństwa między pałacem Nagytétény a innymi tzw. pałacami Grassalkovicha na Węgrzech, w tym pałacem w Gödöllő – co wskazuje na tego samego architekta. W rezultacie przebudowy pałac składa się z korpusu i dwóch dwukondygnacyjnych skrzydeł – wschodniego i zachodniego.
Po śmierci wdowy po Rudnyánszkim (1798) pałac był dziedziczony przez jej krewnych. W XIX w. był przebudowany a w 1904 jego pierwotne wyposażenie przepadło w pożarze.