Jana Matejki w Krakowie. W tego okresu pochodzą jego „rysunki żywej natury”, nagrodzone brązowym medalem (1890). Monachium W kolejnych trzech latach (1890-1893) Wacław Radwan studiował malarstwo w Monachium, w nowej prywatnej szkole Stanisława Grocholskiego. Interesował się głównie portretami – niektóre z nich zostały wystawione w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych (TZSP), m.in. „Portret ojca autora” (1894), „Portret własny” (1894), „Portret panny M.” (1895). Paryż W 1896 roku Wacław Radwan przeniósł się do Paryża i otworzył pracownię przy placu Pigalle. W tym czasie Wincenty Kosiakiewicz korespondent petersburskiego „Kraju”, opisał w kronice paryskiej jego portrety, m.in. „Portret hr. Orłowskiego” i „Portret muzyka Augusta Radwana”, używając określenia:

Portret Kosiakiewicza, namalowany prawdopodobnie w Paryżu, został wystawiony w „Zachęcie” (1896). Chętniej malował portrety kobiet, zdobywając coraz większe uznanie i coraz liczniejszą klientelę. Swoje dzieła wystawiał w warszawskim TZSP w latach 1901, 1903, 1904, oraz 1913/1914 i 1914/1915. W warszawskim Salonie Aleksandra Krywulta, na rogu ulicy Świętokrzyskiej i Nowego Światu, wystawił w 1901 roku cykl rysunków piórkiem. Uczestniczył też w wystawach Krywulta w latach 1903 i 1904.