Następnie wstąpił do wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Objął w stopniu pułkownika funkcję szefa sztabu 2 Kubańskiej Dywizji Kawalerii. W wojskach gen. Piotra N. Wrangla został zastępcą szefa oddziału operacyjnego sztabu głównodowodzącego. W połowie listopada 1920 r. wraz z pozostałymi ewakuował się z Krymu do Gallipoli.
Na emigracji zamieszkał w Królestwie SHS. Od 1937 r. należał do Stowarzyszenia Oficerów Sztabu Generalnego. Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., wstąpił pod koniec października tego roku do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Służył w stopniu kapitana jako adiutant dowódcy, a następnie szef sztabu 1 Brygady. Od końca listopada 1942 r. w stopniu majora był szefem oddziału adiutanckiego sztabu Korpusu. Po zakończeniu wojny wyjechał do Wenezueli. Był członkiem Zjednoczenia Kadetów Rosyjskich Korpusów Kadetów.
Linki zewnętrzne Biografia płk. Władimira N. Stawrowicza Nekrolog płk. Władimira N. Stawrowicza
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Офицеры армейской кавалерии, 2002