Został tysięcznym reprezentantem Francji, kiedy zadebiutował w seniorskiej kadrze narodowej meczem z Irlandią 9 lutego 2008, zastępując w składzie na ten mecz kontuzjowanego Elvisa Vermulena. Zagrał w tym turnieju jeszcze w dwóch meczach, po czym został wybrany na letnie i jesienne mecze przeciw drużynom z południowej półkuli. Powołania otrzymał również w następnym roku – zagrał w pierwszej połowie sezonu w czterech spotkaniach Pucharu Sześciu Narodów 2009 oraz w czerwcowych meczach przeciw Nowej Zelandii.
W listopadzie 2009 roku został wybrany graczem meczu przeciwko ówczesnym mistrzom świata. Kilka dni później na treningu doznał kontuzji, która wykluczyła go z dalszych spotkań. Ominęło go powołanie na Puchar Sześciu Narodów 2010 i pojawił się w reprezentacji dopiero na tournée po południowej półkuli osiem miesięcy później. Swoją postawą nie zaimponował sztabowi szkoleniowemu kadry, nie zagrał więc ani w kończących rok spotkaniach, ani w Pucharze Sześciu Narodów 2011.
Został niespodziewanie zgłoszony do składu na Puchar Świata w Rugby 2011. Zagrał w trzech meczach turnieju zakończonego zdobyciem przez Francję srebrnego medalu, a w spotkaniu z Kanadą otrzymał tytuł najlepszego gracza meczu. W kolejnych sezonach stał się podstawowym zawodnikiem kadry.