Małgorzata raciborówna (ur. najp. w okr. 1142–1145, zm. przed 1197/1198E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 121.) – księżniczka pomorska, córka Racibora I, księcia pomorskiego i Przybysławy; żona Bernarda I, hrabiego Ratzeburga.
Życiorys Jej imię znane jest z kroniki Arnolda z Lubeki (łac. Arnoldus Lubecensis), który w treści przekazał informację m.in. o małżeństwie z Bernardem I, hrabią Ratzeburga. Kronikarz zaznaczył również, że mariaż ów miał zapewnić pokój hrabstwu. Do ślubu doszło w okresie lat 1155–1160 w Ratzeburgu. Małżeństwo zostało prawdopodobnie zawarte w tamtejszym kościele katedralnym.
Para doczekała się trojga synów: Wolrada (Volrada), Henryka oraz Bernarda II, kanonika magdeburskiego. Dwaj starsi synowie Małgorzaty wraz z ojcem brali udział w walkach ze Słowianami połabskimi. Polegli w bitwach w 1180 (Wolrad) i 1190 (Henryk). Najmłodszy Bernard II po uzyskaniu dyspensy papieskiej w 1190 objął hrabstwo ratzeburskie. Publikacje niemieckojęzyczne podają, że data przejęcia władzy wiązała się również ze śmiercią ojca Bernarda I. Tymczasem istnieją dokumenty źródłowe, które potwierdzają jego życie jeszcze 8 lutego 1194 (L. Lammert)E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 121, przyp. 152..