Kariera polityczna W latach 1933–1938 Ibrahim Haszim został premierem Transjordanii, pełniąc jednocześnie obowiązki ministra sprawiedliwości i szefa Sądu Najwyższego Emiratu Transjordanii. Z urzędu odszedł wskutek konfliktu z konsulem Wielkiej Brytanii. Haszim nie sprzeciwiał się jednak dominacji brytyjskiej nad Transjordanią, a jako premier omawiał z brytyjskimi doradcami szereg problemów bieżącej polityki państwowej, przede wszystkim te związane z finansami (większe wydatki emiratu musiały być akceptowane przez Brytyjczyków). W 1945 ponownie został ministrem sprawiedliwości Transjordanii, a w 1946, gdy emirat uzyskał pełną suwerenność, po raz drugi stanął na czele rządu. Dymisję ze stanowiska złożył po roku, nie zgadzając się z założeniami traktatu o przyjaźni między Jordanią a Turcją. Po raz trzeci został premierem 21 grudnia 1955, pozostał na urzędzie jednak tylko do 1 stycznia 1956. Był to gabinet przejściowy, powołany po dymisji Hazzy al-Madżalego i gwałtownych zamieszkach, których uczestnicy, zwołani przez jordański oddział partii Baas, Partię Narodowych Socjalistów i inne organizacje lewicowe, protestowali przeciwko planom wstąpienia Jordanii do Paktu Bagdadzkiego.