Gdy się urodził, położył go, zawiniętego w purpurowej szacie tkaną złotą frędzlą, w łódce razem ze skarbem oraz wypuścił w stronę morza – stąd przydomek Fermara („Człowiek Morza”). Ten miał być znaleziony i wychowany przez rybaków. Jednak Duald MacFirbis (1585–1670), jeden z ostatnich dziedzicznych historyków irlandzkich, podał, że Oilioll (Ailill) Erann był tylko przybranym synem Fiachy Fermary. Prawdziwym jego ojcem miał być Oilioll (Ailill) Laobchorach, w siódmym stopniu potomek Itha, stryja Mileda.
Bibliografia Annala Rioghachta Éireann. Annals of the Kingdom of Ireland by the Four Masters, Vol. I, ed. with translation J. O’Donovan, Second Edition, Dublin 1856, s. 82-83. Dobbs. M. E., Side-Ligts on the Táin Age and Other Studies, Dundalk 1917, s. 5-23. Lebor Gabála Érenn. The Book of the Taking of Ireland, Part V, ed. and translation R. A. Stewart Macalister, Irish Texts Society, Dublin 1956, s. 284-287. Truhart P., Regents of Nations. Systematic Chronology of States and Their Political Representatives in Past and Present. A Biographical Reference Book, Part 1: Antiquity Worldwide, München 2000, s. 373, .
Kategoria:Legendarni władcy Irlandii