W 56 r. p.n.e. w III księdze Komentarzy do wojny galijskiej Juliusza Cezara czytamy, że wódz galijski Wirydowiks został pokonany przez Kwintusa Tyturiusza Sabinusa. Ten zaprowadził go przed Cezara i za okup Gal wyjawił mu "tajemnicę igły"; W 911 roku, traktat z Saint-Clair-sur-Epte, zawarty między królem Franków Karolem III Prostakiem a wodzem wikingów Rolfem, pozwolił Normanom na osiedlenie się w Neustrii. W dokumencie po nazwisku wodza pojawiają się tytuły, w tym "mistrz tajemnicy Igły"; W 1431 roku, w dwuznacznym zdaniu podczas przesłuchania, Joanna d'Arc wyznała, że ma jeszcze jedną tajemniczą rzecz do oznajmienia królowi Francji. Jej sędziowie odpowiedzieli: "Tak, wiemy, co to jest, i dlatego, Joanno, zginiesz"; W 1520 r. Franciszek I przebywał w mieście, które założył trzy lata wcześniej, Hawrze (Normandia). Upominając notabli, wypowiedział zdanie przekazane przez pamiętnik mieszczanina z Honfleur: "Królowie Francji noszą w sobie tajemnice, które regulują bieg rzeczy i losy miast"; W XVI wieku Henryk IV czasami przysięgał "na cnotę Igły"; W 1692 r. Edmund Gibson opublikował jedno z pierwszych drukowanych wydań Kroniki anglosaskiej.