Österreichischer Fußball-Verband – ÖFV), jako w pełni autonomiczna jednostka – miał pełną swobodę organizowania własnych rozgrywek piłkarskich, nie mógł jednak oficjalnie wystawiać własnej reprezentacji narodowej, bowiem FIFA zezwalała – i zezwala do dziś na grę tylko jednej reprezentacji w ramach jednego związku (przy ÖFV grała już kadra narodowa Austrii). ÖFV nie miał wpływu na działalność ZPPN, stosowny punkt statutu stwierdzał bowiem, że ewentualne spory rozstrzygać miała FIFA. W rzeczywistości wpływ był odwrotny, to bowiem Polacy zasiadali we władzach austriackiej federacji, a wiceprezesem ÖFV wybrano Stanisława Kopernickiego. Reprezentant ZPPN brał udział w kongresie FIFA zajmując jedno z czterech miejsc przynależnych ÖFV. Od 1911 r. Austriacki Związek Piłki Nożnej miał strukturę federacji, a związek galicyjski był jednym z pięciu (obok czeskiego, morawsko-śląskiego, dolnoaustriackiego i alpejskiego) związków członkowskich. Jako pierwszą siedzibę ZPPN obrano Kraków, jednak w 1912 r. przeniesiono ją do Lwowa. ZPPN nadawał rangi tzw. klasy klubom – w zależności od prezentowanego poziomu od klasy I poprzez klasy II A, II B do II C. W 1913 r. ZPPN zrzeszał aż 24 kluby (4 w klasie I i 20 w klasie II).