Bitwa o Rafah – bitwa stoczona pomiędzy Siłami Obronnymi Izraela a siłami zbrojnymi Egiptu na południe od Rafah, w rejonie dzisiejszej Strefy Gazy. Do bitwy doszło podczas I wojny izraelsko-arabskiej w dniach 3-7 stycznia 1949. Bitwa stanowiła część operacji Horew. Jej celem było okrążenie egipskiego korpusu ekspedycyjnego w obszarze Strefy Gazy i doprowadzenie do podpisania korzystnego porozumienia kończącego wojnę. Walki zostały przerwane, ponieważ Egipcjanie wyrazili zgodę na rozpoczęcie negocjacji pokojowych nad zakończeniem wojny.
Tło wydarzeń Gdy wybuchła I wojna izraelsko-arabska w maju 1948 większą część pustyni Negew zajęły wojska egipskie. Dopiero jesienią Izraelczycy przeprowadzili operację Jo’aw i przejęli inicjatywę na Negewie. W jej rezultacie zajęli strategiczne miasto Beer Szewa i zepchnęli główne siły egipskie do obszaru Strefy Gazy. W dniu 1 grudnia 1948 w Ammanie odbyła się pierwsza w historii konferencja zatytułowana „Jerycho”, w której udział wzięło około 3 tys. delegatów z terytoriów Palestyny pozostających pod kontrolą wojsk jordańskich.