Wojska egipskie w Strefie Gazy zostałyby okrążone, a izraelskie kolumny miałyby otwartą drogę do Kanału Sueskiego. Zakładano, że taka sytuacja zmusi egipski rząd do rozmów pokojowych i przyjęcia korzystnych warunków porozumienia kończącego wojnę. Szef Południowego Dowództwa generał Jigal Allon planował przy tym wkroczyć na półwysep Synaj i zająć portowe miasto Arisz, w którym znajdowały się główne magazyny zaopatrzeniowe egipskiego korpusu ekspedycyjnego. W pierwszym etapie operacji Horew przeprowadzony dywersyjny atak na Strefę Gazy, który przerodził się w bitwę o Wzgórze 86 (22-23 grudnia). Pomimo niepowodzenia, Izraelczycy zdołali opanować strategiczne Wzgórze 112, które później wykorzystywali jako punkt obserwacyjny dla własnej artylerii. W następnych dniach doszło do bitwy o Bir Tamila (25-26 grudnia) i bitwy o Audżę (26-27 grudnia), dzięki którym Izraelczycy zdobyli Audża al-Hafir i otworzyli dla swoich zmechanizowanych kolumn otwartą drogę na półwysep Synaj. W kolejnych dniach doszło do bitwy o Synaj (28 grudnia 1948 – 2 stycznia 1949), podczas której Izraelczycy przejęli kontrolę nad przygranicznymi egipskimi lotniskami oraz zajęli pozycje wyjściowe do ataku na miasto portowe Aszdod. Izraelskie natarcie na Synaju stanowiło olbrzymie zagrożenie dla egipskich linii zaopatrzeniowych.