W kolejnych obronach zwyciężył: 5 sierpnia poprzedniego posiadacza pasa mistrzowskiego Terrona Milleta (Stany Zjednoczone) przez techniczny nokaut w czwartej rundzie, 20 października Hectora Quiroza (Meksyk) przez techniczny nokaut w ósmej rundzie, 13 stycznia 2001 Reggie Greena (Stany Zjednoczone) przez techniczny nokaut w dziesiątej rundzie oraz 26 czerwca przez nokaut w trzeciej rundzie Allana Vestera (Dania).
Po pięciu skutecznych obronach tytułu, 3 listopada 2001 w Las Vegas, doszło do walki unifikacyjnej z Australijczykiem Kostią Cziu, której stawką były tytuły IBF, WBA Super i WBC. Judah przegrał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie i utracił pas IBF.
Po dwudziestu miesiącach, 12 lipca 2003 w Las Vegas, ponownie stanął do pojedynku o pas mistrzowski, tym razem organizacji WBO. Po wyrównanym pojedynku, niejednogłośnie na punkty, pokonał broniącego tytułu DeMarcusa Corleya (Stany Zjednoczone) i został ponownie mistrzem świata. Po znokautowaniu w pierwszej rundzie w obronie pasa, 13 grudnia, Jaime Rangela z Kolumbii na początku 2004 zwakował tytuł przechodząc do kategorii półśredniej.