pełnił funkcję konsula generalnego w San Francisco, a następnie Bogocie, gdzie w 1935 zorganizowano na niego nieudany zamach. W latach 1937–1939 stał na czele oddziału wschodniego Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Berlinie. Opowiadał się za ekspansją III Rzeszy na Środkowy Wschód. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941, został przedstawicielem MSZ przy dowództwie 11 Armii, która okupowała Krym. Otrzymał stopień majora. Był inicjatorem utworzenia pod koniec listopada tego roku w okupowanym Bakczysaraju kolaboracyjnego Komitetu Muzułmańskiego, który przekształcił się wkrótce w Symferopolski Komitet Muzułmański. Po zakończeniu wojny był ambasadorem w Indonezji w latach 1952–1953. Po przejściu na emeryturę pełnił funkcję doradcy królewskiej rodziny Saudów w Arabii Saudyjskiej. W 1961 współzakładał Stowarzyszenie Niemieckiego Zgromadzenia Narodowego. W 1962 r. wyszła jego kolejna książka Mein Leben eine Dienstreise. Pośmiertnie w 2003 r. wydano Von Kabul nach Shanghai.

Bibliografia Peter Hopkirk, The Great Game.