Album Gila to tzw. concept album, którego przesłaniem było przejście ludzkości od agresji do porozumienia. Zawierał interesujące efekty dźwiękowe takie jak pogłos, echo oraz nagrany płacz niemowlaka. W sprzedaży do płyty został dołączony plakat, który jednak nie spowodował znaczącego sukcesu płyty na rynku. Spowodowało to tymczasowe zawieszenie działalności grupy. W tym okresie Conny Veit dołączył do grupy Popol Vuh, z którą nagrał płytę Hosianna Mantra w 1973 roku.
Pół roku później Veit reaktywował Gilę do której dokooptował inny skład. Wokalistka Sabine Mercher była jednocześnie narzeczona Veita. Oprócz niej w składzie znaleźli się też: klawiszowiec Florian Fricke z Popol Vuh oraz perkusista Daniel Fischelsche z Amon Düül II.
W tym składzie grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Warner Bros i nagrała swoją drugą płytę zatytułowaną Bury My Heart At Wounded Knee wydaną w lipcu 1973 roku. Ponownie realizacją zajął się Dierks, a tytuł i przesłanie kolejnego albumu koncepcyjnego był zaczerpnięty z książki amerykańskiego pisarza Dee Browna. Płyta opowiadała o trudnej historii północnoamerykańskich Indian i została nagrana głównie na instrumentach akustycznych. Ewidentnie słychać na niej elementy stylu pokrewnej grupy Popol Vuh.