Podczas I wojny światowej Spencer został wcielony do wojska. Początkowo służył jako szpitalny sanitariusz, potem jako zwykły żołnierz w Macedonii. Doświadczenia te stały się fundamentem murali wykonanych dla Sandham Memorial Chape w Burghclere (Hapshire). W czasie II wojny światowej otrzymał zlecenie namalowania stoczni w Port Glasgow w Szkocji. Dopiero później powrócił do tematu zmartwychwstania.
Elementy autobiograficzne przewijają się w całej twórczości Spencera, ich wyboru autor dokonywał według swej osobistej skali ważności. Zaabsorbowanie miłością religijną i cielesną zaowocowało niedokończonym (chociaż ambitnym) projektem zwanym Chrch-House lub Chapel of Me. Ok. 1937-1938 powstało Piękno miłości, odważna erotycznie seria obrazów, które przedstawiają ekscentryczne, niedobrane fizycznie pary. Spencer malował także intymne, naturalistyczne portrety swojej rodziny i własne, jak Double Nude Portrait: The Artist and His Second Wife (1937), mimo że ludzkie postacie w większości jego prac są naiwnie stylizowane.