W 1920 przeprowadził się do Polski, gdzie kontynuował prace związane z budową kolei. Do jego dokonań można zaliczyć na przykład linie kolejowe Kutno-Płock oraz Kokoszki-Gdynia (pracował wtedy z Towarzystwie Robót Inżynierskich w Poznaniu).
W 1921 rozpoczął pracę w Magistracie miasta Poznania jako radca budownictwa podziemnego. Jako radca nadzorował prace związane z rzeką Wartą oraz remontem ulic i placów (m.in. plac Wolności, łazienki rzeczne, most Bolesława Chrobrego).
Zmarł w 1925. Jego pogrzeb odbył się 14 grudnia 1925 w kaplicy Przemienienia Pańskiego. Został pochowany na cmentarzu farnym. Na pogrzebie wygłosił mowę żałobną prezydent Poznania Cyryl Ratajski, określając go mianem jednego z najlepszych synów Polski.
Bibliografia Kronika Miasta Poznania, nr 12/1925 s. 268-270, on-line:
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Absolwenci Instytutu Inżynierów Komunikacji Cesarza Aleksandra I Kategoria:Ludzie związani z kolejnictwem Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani w Poznaniu Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1925