Fiasconaro nie odniósł sukcesów na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie. W biegu na 800 metrów zajął w finale 6. miejsce, a sztafeta 4 × 400 metrów z jego udziałem odpadła w eliminacjach. Później trapiły go kontuzje. Nie zdołał przygotować się na igrzyska olimpijskie w 1976 w Montrealu i wkrótce potem zakończył karierę lekkoatletyczną. W 1976 grał we Włoszech w rugby.

Fiasconaro był trzykrotnym rekordzistą Włoch w biegu na 400 metrów (do wyniku 45,49 13 sierpnia 1971 w Helsinkach) i pięciokrotnym w biegu na 800 metrów (do 1:43,7 27 czerwca 1973 w Mediolanie.

Był mistrzem Włoch w biegu na 400 metrów w latach 1971-1973, a także halowym mistrzem na 400 metrów w 1972 i na 800 metrów w 1975. W 1973 był mistrzem RPA na 400 metrów i na 800 metrów.

Obecnie mieszka w Benmore, przedmieściu Johannesburga. Od 2009 jest kawalerem Orderu Zasługi Republiki Włoskiej.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Włoscy sprinterzy Kategoria:Włoscy średniodystansowcy Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Rekordziści świata w lekkoatletyce