prowadzeniem agentów ulokowanych w bliskim otoczeniu ówczesnego prezydenta Egiptu Anwara Sadata, informując w ten sposób centralę o jego zamiarach wobec Moskwy. Następnie po powrocie do ZSRR w 1974 roku, do 1979 roku był zastępcą szefa I Zarządu Głównego KGB, generała armii Władimira Kriuczkowa, kierując działaniami Zarządu SPZG (nielegałów). Brał udział w akcji obalenia rządu Amina zaraz przed inwazją wojsk radzieckich na Afganistan. W 1979 roku został awansowany do stopnia generała porucznika i otrzymał stanowisko pierwszego zastępcy szefa PZG KGB. Sprawował to stanowisko aż do rozwiązania KGB w 1991. Po likwidacji KGB i utworzeniu Służby Wywiadu Zagranicznego, pracował tam w grupie konsultantów ds. wywiadu.
Przypisy
Kategoria:Radzieccy generałowie porucznicy Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej Kategoria:Funkcjonariusze KGB Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR) Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2005