przez wieś przeszły jakieś polskie oddziały z armii polskiej Jana III Sobieskiego wracającej spod Wiednia.
Mieszkańcy wsi zajmowali się pasterstwem, a także pracą w lasach i furmanieniem, co wiązało się z istnieniem w niej dużego tartaku, napędzanego wodami Blatnicy i zanikłego w 1912 r.
Po arbitrażu wiedeńskim 2 listopada 1938 r. wieś została włączona w granice państwa węgierskiego. Stan taki trwał do 1945 r. Jesienią i zimą 1944 r. mieszkańcy utrzymywali grupę dezerterów z armii węgierskiej, którzy ukrywali się w jaskiniach Zádielskiej doliny. Tuż przed Bożym Narodzeniem 1944 r. do wsi wkroczyli żołnierze rumuńscy, którzy jednak musieli się wkrótce wycofać w obliczu silnego kontruderzenia niemieckiego. Zádiel ostatecznie zajęły 15 stycznia 1945 r. oddziały 4 Frontu Ukraińskiego armii radzieckiej.
Obecnie Zádiel liczy 60 domów i 180 mieszkańców (31.12.2007). Narodowość słowacką deklaruje 13,4% mieszkańców, węgierską – 86,6%. Wyznanie rzymskokatolickie deklaruje 19,25% ludności, ewangelickie (wyznania augsburskiego) 79,47%, greckokatolickie 1,07%, inne 0,53%. Mieszkańcy zajmują się rolnictwem, ogrodnictwem i pracą w okolicznych zakładach przemysłowych.