18 kwietnia 796 roku zginął Etelred. Jego śmierć była wynikiem spisku, zawiązanego przez szlachciców Wadę i Ealdreda. Kraj pogrążył się w anarchii. Sytuację szybko wykorzystał Osbald, zasiadając na tronieSymeon, A.D. 796, s.458; nie ma jednak dowodów, że miał coś wspólnego ze spiskowcami.
Rządy Osbalda trwały zaledwie 27 dni. Po tym okresie został opuszczony przez swych ludzi, zdetronizowany i zmuszony do ucieczki. Schronienie znalazł w klasztorze na wyspie LindisfarneYorke, s.133. Otrzymał tam kolejny list od Alkuina, który wezwał go do porzucenia stanu świeckiego i przybrania mniszych szat. Mnich podejrzewał Osbalda o zabójstwo Etelreda i innych możnych oraz wzywał do odpokutowania za grzechy i zaniechania prób odzyskania władzy. Osbald odmówił i udał się do PiktówYorke, s.135, gdzie przyjął go i otoczył opieką tamtejszy król Konstantin.
Najwyraźniej Alkuin nie zaprzestał swych wysiłków, gdyż Osbald w końcu został mnichem i umarł jako opat w 799 roku. Pochowano go w nieoznaczonym grobie w katedrze York Minster.
Przypisy
Bibliografia Prosopography of Anglo-Saxon England: Osbald
Kategoria:Władcy Nortumbrii Kategoria:Zmarli w 799 Kategoria:Urodzeni w VIII wieku