Sekcja ratownicza rozpoczynała działalność niemal od podstaw, dlatego w pierwszej kolejności jej członkowie zmuszeni byli opracować system pracy oraz zakupić sprzęt (częściowo od Czerwonego Krzyża). Sekcja działała we współpracy z tą organizacją. W samym 1947 roku przeprowadziła 15 dużych i kilkadziesiąt mniejszych operacji ratunkowych.
Członkowie sekcji fotoamatorów nie tylko organizowali wystawy, poprzez które propagowali piękno Słowacji, ale także z powodzeniem startowali w konkursach poza granicami swojego kraju.
Reorganizacja i rozwiązanie 5 maja 1945 r., a więc kilka tygodniu po przejściu przez terytorium Słowacji wojsk radzieckich, odbył się zjazd organizacji związanych z szeroko rozumianym sportem, które powołały Centralny Komitet Wychowania Fizycznego (Ústredný národný telovýchovný výbor). W zjeździe tym nie brali udziału przedstawiciele Klubu, a decydujący głos mieli członkowie stowarzyszenia Sokol. Bezpośrednio po zakończeniu wojny, 16 maja 1945 r., słowacki Komisarz Spraw Wewnętrznych wyznaczył czteroosobową komisję, która miała nadzorować organizację i zarządzanie mieniem przez KSTL. Z uwagi na potrzebę ponownego uruchomienia po wojnie wszystkich komórek Klubu, rząd przyznał mu pół roku na dokonanie reorganizacji.