Pierwotnie agencja miała przede wszystkim koordynować propagandę Ukraińskiej Rady Ludowej, czyli władz ukraińskich na emigracji. Ostatecznie jej zadaniami stało się inspirowanie antysowieckich tekstów w prasie zachodnioeuropejskiej, ale także Bliskiego i Dalekiego Wschodu, poprzez przekazywanie informacji o narodach ZSRR ujarzmionych przez bolszewików, a także propagowanie idei prometejskiej. „Ofinor” współpracował z bliźniaczą agencją informacyjną A.T.E. z siedzibą w Warszawie, która rozprowadzała jego informacje w Polsce. Podczas pobytu M. Jeremijewa w Rzymie na pocz. 1935 r. nawiązał on kontakty z przedstawicielami włoskiego ministerstwa spraw zagranicznych w celu zainteresowania prometeizmem. Nie wiadomo jednak, czy została nawiązana bliższa współpraca. W 1938 r. polski wywiad wojskowy prowadził prace nad zmianą charakteru działań agencji „Ofinor”. Pojawiły się 2 propozycje: przekształcenia agencji w kierowniczą rezydenturę ruchu prometejskiego w Genewie lub w oficjalny główny organ „wszechprometejski”. Postanowiono też zaopatrzyć agencję we wszelkie polskie i „prometejskie” publikacje, prace, broszury itp.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ofinor · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.