Kultura remiksu Kultura remiksu (nazywana również kulturą odczytu-zapisu; ang. read-write culture) to kultura społeczeństwa, w obrębie którego tworzenie dzieł pochodnych jest nie tylko dozwolone, ale i wspierane. Dzieła takie powstają poprzez połączenie lub zmianę istniejących prac w celu utworzenia nowych dzieł lub produktów. Termin został wprowadzony przez amerykańskiego badacza i prawnika Lawrence’a Lessiga. Kultura odczytu-zapisu, której esencją jest remiksowanie, jest jego zdaniem przeciwieństwem kultury odczytu (ang. read only), która jest świadectwem profesjonalizmu i rozwijana jest wyłącznie przez zawodowców.
Remiks w teatrze polskim W praktyce scenicznej pojęcie zostało spopularyzowane dzięki projektowi RE//MIX Komuny//Warszawa, realizowanemu przez cztery lata od roku 2010. Kuratorem projektu był Tomasz Plata, a wśród artystów znaleźli się m.in. Paweł Passini, Krzysztof Gorbaczewski, Marina Cecko. Powstało trzydzieści sześć performansów, odnoszących się twórczo do istniejących dzieł, głównie z dziedzin teatru, tańca, literatury i filmu.