Pod wpływem władz łotewskich, które nie życzyły sobie dalszej zależności kanonicznej Łotewskiego Kościoła Prawosławnego od Patriarchatu Moskiewskiego, zjazd duchowieństwa i świeckich Kościoła ogłosił nieuznanie nominacji metropolity Eleuteriusza i zwrócił się do Patriarchatu Konstantynopolitańskiego z prośbą o przyjęcie Kościoła Łotewskiego w swoją jurysdykcję. Prośba ta została zaakceptowana przez patriarchę Focjusza II. Sobór nominował na nowego metropolitę ryskiego i łotewskiego protoprezbitera PētersonsaАВГУСТИН.
29 marca 1936 w soborze Narodzenia Pańskiego w Rydze miała miejsce jego chirotonia biskupia, w której jako konsekratorzy wzięli udział hierarchowie Patriarchatu Konstantynopolitańskiego: metropolita Thiateiry Herman, metropolita irynopolski Konstantyn, metropolita estoński Aleksander i arcybiskup pieczerski Mikołaj. Jako metropolita ryski i całej Łotwy Augustyn (Pētersons) przeprowadził chirotonie biskupie Jakuba (Karpa) i Aleksandra (Vitolsa), kontynuował działania na rzecz zapewnienia praw własności Kościoła do użytkowanych przez niego obiektów, wydał część ksiąg liturgicznych i zbiory utworów muzyki cerkiewnej w języku łotewskim.