Głównymi bohaterami są łódzcy Żydzi: przemysłowcy, rewolucjoniści, rabini, biedni robotnicy. Powieść przedstawia zmiany, jakie zaszły w Łodzi od lat świetności w XIX wieku, gdy miasto było największym centrum przemysłowym w Imperium Rosyjskim, poprzez rewolucję 1905 roku, do lat upadku w czasie I wojny światowej i lat powojennych.
Powieść zaczyna się w okresie po powstaniu listopadowym. Na skutek polityki władz Królestwa Polskiego na ziemie w okolicy Łęczycy i przyszłego miasta Łódź masowo napływają emigranci zajmujący się tkactwem. Do tworzącej się osady tkackiej przybywa Abraham Hersz Aszkenazy, ojciec Simchy Meira, który później zmieni imię na Maks, i Jakuba Binema. Jednym z głównych bohaterów jest Maks Aszkenazy, który miał zgodnie z wolą ojca kształcić się na talmudystę. Simcha Meier jest zdolnym uczniem jeszybotu, jednak bardziej od studiowania Talmudu i Gemary interesuje go handel. Biorąc ślub z ukochaną swojego brata Jakuba Binema zdobywa pierwszy kapitał pozwalający mu na rozkręcenie własnego interesu. Za pieniądze z posagu żony kupuje udziały w manufakturze swojego teścia, którą następnie przejmuje na własność. Marzeniem Simchy Meiera jest własna tkalnia mechaniczna, fabryka z wysokimi kominami tak charakterystyczna dla XIX wiecznej Łodzi.