Był pierwszym, który zwrócił uwagę na możliwości wykorzystania energii rzek na północy prowincji w celach energetycznych, inicjując tym samym szeroko zakrojony program budowy elektrowni wodnych. Stymulując rozwój rynku pracy, udało mu się zatamować znaczną emigrację do USA. W odpowiedzi na prohibicję w USA, utworzył komisję kontroli produkcji i sprzedaży alkoholu – Commission des liqueurs. Dynamicznie rozwijająca się gospodarka Quebecu została zahamowana w dobie wielkiego kryzysu. Rząd Taschereau, nie mając jasnej wizji zwalczania kryzysu, naraził się na krytykę tak konserwatystów, jak i frakcji wewnątrz partii liberalnej. Problemy gospodarcze oraz oskarżenia o nepotyzm i antyklerykalizm spowodowały gwałtowny spadek popularności premiera. Tarcia wewnątrzpartyjne spowodowały odejście znacznej liczby posłów liberalnych do nowo utworzonego klubu Akcja Narodowo-Liberalna, z którego, po dołączeniu doń części posłów konserwatywnych powstała nowa partia, Unia Narodowa. W 1936 Taschereau przekazał kierownictwo partii i rząd swemu następcy Adélardowi Godboutowi. Nie zahamowało to jednak negatywnego dla partii liberalnej trendu – w 1936 przegrała z kretesem wybory parlamentarne, zdobywając zaledwie 14 (na 90) mandatów i ustąpiła pola Unii Narodowej.