Będąc osobami z najbliższego otoczenia króla ša rēši odpowiedzialni byli za jego bezpieczeństwo oraz przekazywali jego polecenia lub rozkazyJoannes F., Historia Mezopotamii ..., s. 188.. Często też mianowani byli zarządcami miast lub gubernatorami prowincji.
Nadzór nad ša rēši sprawoował rab ša rēši („naczelny eunuch”), który po królu był jedną z najważniejszych osób w państwie. Ze wzmianek w tekstach wynika, iż nie tylko zarządzał on dworem królewskim, ale sprawował też funkcję wojskową, nadzorując dowódców wojsk. W źródłach asyryjskich tytuł ten pojawia się po raz pierwszy w rocznikach Szamszi-Adada V (823-811 p.n.e.), który wspomina w nich, iż jego drugą wyprawę wojenną do Nairi poprowadzić miał rab ša rēši o imieniu Mutarris-AszurBaker H.D., Šamšī-Adad V, w: Reallexikon der Assyriologie, tom XI (Prinz, Prinzessin - Samug), Walter de Gruyter, Berlin - New York 2006-2008, s. 637.. Z kolei w nowoasyryjskiej liście eponimów wymieniany jest rab ša rēši o imieniu Mutakkil-Marduk, który w 798 r. p.n.e., za rządów króla Adad-nirari III (810-783 p.n.e.) pełnić miał urząd limmu (eponima).